Van een voorleesavond in de bibliotheek in 1997 ontwikkelde Geen Daden Maar Woorden Festival zich tot een volwaardig literair festival. Rotterdam is vanaf het begin locatie geweest van het festival, al kende het festival in de loop der jaren ook edities in Amsterdam, Den Bosch, Eindhoven en Utrecht.

Sinds 2000 presenteerde Geen Daden Maar Woorden Festival literatuur in combinatie met andere disciplines. De festivalformule bestond uit optredens van bekende Nederlandstalige auteurs, aangevuld met optredens die de letteren visualiseerden. Zo werden in samenwerking met Scapino Ballet Rotterdam unieke producties gemaakt, waarbij dans en poëzie samenkomen en elkaar versterkten. Ook film kreeg een prominent podium op het festival, zo vond tijdens de vijftienjarige jubileumeditie de grote première plaats van de documentaire Tamelijk gelukkig, over het werk en leven van één van de succesvolste Rotterdamse schrijvers Bob den Uyl. Daarnaast werden er animatiefilms gemaakt van gedichten van onder anderen Marjolijn van Heemstra en Ramsey Nasr, waarbij de auteurs zelf de voice-over inspraken. Er werd door de jaren heen voorgedragen door gevestigde namen zoals J.A. Deelder, C.B. Vaandrager en Wilfried de Jong, maar ook door aanstormend talent als Maartje Wortel, Arjen Lubach en Niña Weijers. Muzikanten die het podium betraden waren onder andere Spinvis, The Kik en Typhoon.

In 2015 is Geen Daden Maar Woorden Festival geheel vernieuwd. De organisatie richt zich sinds dat jaar alleen nog op de editie in Rotterdam. Het festival verhuisde van de statige Rotterdamse Schouwburg naar een dynamische, bruisende plek: Katendrecht. Daar zocht het festival nadrukkelijk nieuwe samenwerkingen. De focus ligt vanaf dat moment op jong, aanstormend talent in de disciplines literatuur, muziek en spoken word. De eerste jaren stonden in het teken van het experiment: er waren ruim acht nieuwe festivallocaties, een Engelstalige programmaroute en een deel van het programma was gratis te bezoeken. In 2017 is de festivalformule verder aangescherpt met een kleiner aantal locaties en het vertrouwde festivalticket waarmee de bezoeker langs alle locaties zijn eigen programma samenstelt. Dit resulteerde in een vroegtijdig uitverkocht festival en een hoge publiekswaardering.